|
Het was zaterdag tegen half elf, buiten miezerde het over De Maten, en ik stond met de klopboor tegen de woonkamermuur. De nieuwe tv moest aan de wand, de oude kast ging naar de kringloop. Ik had netjes afgetekend met potlood en waterpas, precies op ooghoogte vanaf de bank. Derde gat. Een droge tik, een vonkje dat ik eigenlijk meer hoorde dan zag, en het hele huis viel stil. De koelkast hield op met zoemen, de radio in de keuken zweeg en mijn vriendin riep van boven of ik nu alweer iets had gedaan. Wat er in een muur zitOns huis is een rijtjeswoning uit de jaren tachtig, zoals er in dit deel van Apeldoorn honderden staan. Ik ging ervan uit dat leidingen netjes recht boven een stopcontact of schakelaar lopen. Dat is ook de gangbare manier van werken, verticaal vanaf de doos naar het plafond of horizontaal vlak onder het plafond. Alleen zat er twee meter verderop een stopcontact dat ik vergeten was, verstopt achter de oude kast. De leiding daarheen liep precies door mijn potloodkruisje. In de meterkast stond de aardlekschakelaar naar beneden. Mijn eerste reflex was hem gewoon weer omhoog te zetten. Ik heb het één keer gedaan en hij klapte direct terug. Toen pas drong het door dat er in die muur een beschadigde draad zat waar ik met een stalen boor doorheen was gegaan. Ik heb de stekker van de boor eruit getrokken zonder de muur aan te raken, de automaat van die groep uitgezet en de aardlek daarna weer ingeschakeld. De rest van het huis kwam terug, de woonkamer bleef donker. Verder ben ik niet gegaan. Het telefoontje en de reparatieOp maandagochtend belde ik Elektricien Apeldoorn. Ik had verwacht dat de muur halfopen moest en dat er ergens een kastje met een lasverbinding zou komen. Dat bleek niet nodig. De monteur keek naar het gat, schroefde de afdekplaten van het verstopte stopcontact en de schakelaar bij de deur los en zag dat de buis in de muur tussen die twee dozen liep. Hij legde uit dat je een beschadigde draad niet in de muur repareert met een tussenverbinding die je daarna wegstuct, omdat niemand er later nog bij kan. Hij maakte rond mijn boorgat een klein stukje muur open, verving het kapotte stuk buis en trok nieuwe draden van doos naar doos. Daarna mat hij de groep door voordat hij hem weer inschakelde. Ik kreeg er een kop koffie en een vriendelijke preek bij, en die preek had ik verdiend. Een leidingzoeker is geen garantieIk had zo’n goedkope leidingzoeker uit een la gehaald, en die had niets aangegeven. Volgens de monteur is dat geen uitzondering. Zo’n apparaatje reageert slecht als er geen stroom door de draad loopt, als de buis diep zit of als er gaas of vocht in het pleisterwerk zit. Het helpt, maar het is geen vrijbrief. Wat wel helpt, is eerst alle afdekplaten in de kamer langsgaan, ook achter meubels, en vanuit elke doos denkbeeldige lijnen trekken recht omhoog en langs het plafond. Bij oudere huizen wordt weleens van die routes afgeweken, zeker als er ooit iemand zelf heeft bijgebouwd, dus twijfel je, laat dan eerst iemand meekijken. De tv hangt inmiddels, dertig centimeter verschoven naar links. Ik boor sindsdien met de groep van die kamer uit, en ik tel eerst de afdekplaatjes, ook die achter de bank. Twee buren uit onze straat vroegen na het verhaal wie ik had gebeld, en ik heb ze gewoon de naam gegeven, Elektricien Apeldoorn. Mijn vriendin heeft er een eigen conclusie aan verbonden. De volgende keer dat er iets aan de muur moet, wil ze dat ik het vrijdagavond aankondig, zodat zij zaterdag kan gaan fietsen bij het Apeldoorns Kanaal. |
